نگهداری نادرست حلال‌های آلی یکی از رایج‌ترین علل حوادث آزمایشگاهی است. حلال‌هایی مانند متانول، استونیتریل، استون و تولوئن همگی قابل اشتعال هستند و بخارات آن‌ها می‌تواند در فضای بسته تجمع کند. رعایت چند اصل ساده، ریسک را به‌شکل چشمگیری کاهش می‌دهد. ## دما و تهویه انبار حلال باید خنک و دارای تهویه فعال باشد. دمای مناسب معمولاً بین ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد است. تابش مستقیم آفتاب به بشکه‌ها یا بطری‌ها می‌تواند فشار داخلی ظرف را بالا ببرد و باعث نشتی شود. تهویه اهمیت ویژه‌ای دارد، چون بخار بیشتر حلال‌های آلی از هوا سنگین‌تر است و در سطح کف جمع می‌شود. به همین دلیل، مکش هوا باید از نزدیکی کف انجام شود، نه فقط از سقف. ## جداسازی مواد ناسازگار این مهم‌ترین اصلی است که اغلب نادیده گرفته می‌شود. حلال‌های قابل اشتعال هرگز نباید در کنار مواد اکسیدکننده (مانند نیترات‌ها، پرکلرات‌ها و پراکسیدها) نگهداری شوند. ترکیب این دو گروه در صورت نشتی یا آتش‌سوزی می‌تواند واکنش شدیدی ایجاد کند. اسیدها و بازهای قوی نیز باید از یکدیگر و از حلال‌های آلی جدا باشند. استفاده از قفسه‌های جداگانه یا کابینت‌های ایمنی مخصوص، ساده‌ترین راه رعایت این اصل است. ## کابینت ایمنی و ظروف مناسب برای حجم‌های بالا، استفاده از کابینت ایمنی ضدآتش توصیه می‌شود. این کابینت‌ها در صورت آتش‌سوزی، زمان لازم برای واکنش را فراهم می‌کنند. ظروف باید همیشه دربسته باشند و برچسب خوانا داشته باشند. برچسب باید شامل نام ماده، غلظت یا گرید، تاریخ باز شدن و علائم خطر باشد. حلال‌های حساس به نور مانند برخی اترها باید در ظروف تیره نگهداری شوند. ## سینی نگهدارنده و کنترل نشتی قرار دادن ظروف روی سینی‌های نگهدارنده (Secondary Containment) باعث می‌شود در صورت شکستن یا نشتی، مایع در سطح انبار پخش نشود. ظرفیت سینی باید حداقل معادل بزرگ‌ترین ظرف روی آن باشد. ## تجهیزات ایمنی ضروری انبار حلال باید به این موارد مجهز باشد: - کپسول اطفای حریق مناسب حریق کلاس B - کیت جذب نشتی (Spill Kit) - دوش اضطراری و چشم‌شوی در فاصله‌ی نزدیک - تجهیزات حفاظت فردی شامل دستکش مقاوم، عینک ایمنی و روپوش ## نکته پایانی پیش از نگهداری هر ماده، برگه ایمنی (SDS) همان محصول و همان برند را مطالعه کنید. شرایط نگهداری ممکن است بین گریدهای مختلف یک ماده متفاوت باشد و تنها منبع معتبر، SDS رسمی تولیدکننده است.